Mają zainteresowania, projekty, czytają, refleksją, są kreatywni i aktywni duchowo lub intelektualnie. Nie potrzebują ciągłej stymulacji zewnętrznej, aby czuć się spełnieni.
Mogą spędzać czas sami ze sobą, nie odczuwając niepokoju.
To zadziwia tych, którzy mierzą szczęście liczbą otaczających ich ludzi.
Jednak ich dobre samopoczucie nie zależy od zewnętrznej akceptacji, lecz od wewnętrznej więzi.
Ważne jest jednak rozróżnienie pomiędzy:
Bycie samemu ze świadomego wyboru.
Albo izolując się ze strachu przed byciem bezbronnym.
Ta różnica jest kluczowa.
5. Zostali ranni i teraz są ostrożni.
Wielu nie zaczynało w pojedynkę.
Próbowali zaufać. Otworzyli się. Podjęli ryzyko przyjaźni, które zakończyły się zdradą, porzuceniem lub manipulacją.
I nauczyli się.
Teraz są ostrożniejsi.
Bardziej powściągliwy.
Trudniej zaufać.
Ta opiekuńczość z zewnątrz może sprawiać wrażenie chłodu, ale tak naprawdę jest to rana, która nie została całkowicie zagojona.
I tu powstaje wewnętrzne napięcie:
Potrzeba połączenia.
