Wyszłam za mąż za bogatego dziadka mojej najlepszej przyjaciółki, myśląc, że bezpieczeństwo jest dla mnie ważniejsze niż szacunek do samej siebie.
W noc poślubną powiedział mi prawdę i to, co uważałam za haniebny układ, stało się walką o godność, lojalność i prawdę.
Nigdy nie byłam typem dziewczyny, na którą ludzie zwracali uwagę — chyba że zastanawiali się, czy się śmiać.
W wieku szesnastu lat nauczyłam się śmiać o sekundę za późno, ignorować litość i udawać, że samotność to wybór.
Potem Violet usiadła obok mnie na chemii i zmieniła wszystko, celowo okazując mi życzliwość.
