Konfucjusz nauczał, że spokojna starość wynika z wcześniejszego sposobu życia. Kierują nią cztery zasady: zachowanie godności osobistej, szacunek dla czasu poprzez pełne życie chwilą obecną, pielęgnowanie relacji z życzliwością i pojednaniem oraz dążenie do sensownego celu. Starzenie się odzwierciedla zatem integralność, a nie żal. Ci, którzy pielęgnują mądrość, wdzięczność i szacunek do siebie przez całe życie, osiągają późniejszy wiek ze spokojną stabilnością i równowagą.
